logo-samandehi
صفحه نخست > مشاوره > خانواده

bullet پاسخ:
با سلام
برای عضویت در سایت کافیست وارد لینک زیر شوید:
http://www.efafinstitute.ir/fa/register
و بعد از ورود اطلاعات کاربری خود و ثبت آدرس ایمیل صحیح، پیام تأییدی به ایمیل شما ارسال می شود که بعد از تایید آن توسط خودتان، عضویت شما فعال می شود و می توانید عفاف نامه ها را دانلود بفرمائید.
bullet پاسخ: باسلام
کودکان در این سن اولین قدم ها برای کسب هویت و شخصیت مستقل را برمی دارند و چون هویت خود را با اشیاء ملموس و دارایی های خود می شناسند، سعی می کنند روی وسایل و اسباب بازی هایشان کنترل داشته باشند به حدی که به واسطه این خصوصیت لجبازتر به نظر می رسند. البته اگرچه خصوصیات تملک و لجبازی در این سن طبیعی است ولی شدت و ضعف آن در بچه ها متفاوت است. در مورد کودکان خردسال، کاملاً طبیعی است که اسباب بازی هایشان را به دیگران ندهند و کودکان بسیار کوچک، معمولاً همه اشیایی را که در دسترسشان باشد مال خودشان می دانند و نباید بچه های دیگر به آنها دست بزنند، ولی در عین حال دوست دارند که بزرگسالان را از خود خرسند کنند و اگر به آنها آموخته شود، خواهند توانست که اشیاء و موقعیت ها را با دیگران به اشتراک بگذارند. 
این راهکارها را در مورد فرزندتان به کار ببرید:
مالکیت را به کودکتان بیاموزید، بگذارید فرزندتان بداند که چه چیزی متعلق به اوست.
اشیاء متعلق به تمام خانواده را هم مشخص کنید، و اجازه دهید کودک، بداند که بعضی از وسایل به تمام خانواده تعلق دارد و بنابراین، هر کسی می تواند آنها را بردارد. ولی گاهی اعضاء خانواده دیگر هم باید بتوانند از آنها استفاده کنند. با استفاده از موقعیت های طبیعی که در خانه پیش می آید (مثلاً در مورد تلویزیون، ماشین، کامپیوتر و ...) نشان دهید بزرگسالان نیز باید از اشیاء به نوبت استفاده کنند. 
راه های استفاده مشترک را به کودکتان بیاموزید. گاهی او را به طور موقت از اسباب بازی محروم کنید. زمانی که کودک شما از به اشتراک گذاشتن اسباب بازی خودداری می کند، به او هشدار دهید که برای مدتی آن را از دست خواهد داد.
نکته مهم اینکه انتظار زیادی از او نداشته باشید. به تدریج زمان مشکل را حل می کند.
bullet پاسخ: باسلام
 بخشی از ترس دختر شما ترسی است که اکثر کودکان در این دوره رشدی خود تجربه می کنند، اما اگر شدت آن به حدی است که احساس می کنید به عملکرد طبیعی فرزندتان آسیب وارد کرده و شما را با محدودیت های زیادی مواجه کرده است توصیه می کنم به صورت حضوری به یک مشاور کودک مراجعه کنید.
بهتر بود اشاره می کردید که ترس های فرزندتان از چه زمانی شروع شده، اما به هر حال اگرچه قسمتی از این ترس طبیعی است اما شیوه برخورد با آن بسیار مهم است به طوری که در آینده باقی نماند. به همین جهت یکی از کارهایی که می توانید انجام دهید این است که ترس او را انکار نکنید، بلکه با او همدلی کنید و خودتان را جای او بگذارید. همدلی به این معناست که به فرزند خود بگویید خیلی از بچه ها که سن تو هستند از این چیزها می ترسند، اما در قالب بازی در تاریکی یا پنهان کردن یک شیء در اتاق و یافتن آن به تدریج زمانی که فرزندتان در اتاق تاریک می ماند را افزایش دهید.
bullet پاسخ: با سلام 
در اینجا بهتر است به چند نکته توجه کنید: ممکن است این تفاوتها ناشی از کم سن و سال بودن خواهر شما باشد و والدینتان با این تصور که او نیازمند محبت بیشتری است بین دو فرزند خود تفاوت قایل شوند. در برخی خانواده ها این شیوه متفاوت برخورد با فرزندان ناشی از این اعتقاد است که فرزند پسر کمتر از فرزند دختر نیاز به محبت دارد. اما برخی خانواده ها در این زمینه افراط کرده و این روش منجر به بی توجهی به فرزند پسر می شود. پس گاهاً می توان این تفاوت ها را به حساب روش نادرست فرزندپروری و ناآگاهی والدین گذاشت. در اینجا می توانید از یک فرد روانشناس یا مشاور در این زمینه کمک بگیرید تا والدین شما را از این نارضایتی آگاه نموده و در صورت نیاز راهبردهای درست برخورد با فرزند را به آنها آموزش دهند. اما گاهی این تفاوت گذاشتن ها ناشی از این مسئله است که والدین به یک موضوع خاص اهمیت زیادی می دهند. مثلاً والدین برای موفقیت تحصیلی بهای زیادی قائل هستند. از این رو اگر یکی از فرزندان در این زمینه موفق تر باشد به او توجه بیشتری می کنند. در این صورت بهتر است بررسی کنید که والدین شما به چه مسئله ای اهمیت بیشتری می دهند و با تلاش در این راستا، توجه و محبت آنها را نسبت به خود افزایش دهید. پیشنهاد می کنم در مورد خواسته و نیاز خود در محیطی آرام و فرصتی مناسب با والدینتان صحبت کنید و از دلیل واقعی این برخوردها و تفاوتها آگاه شده و با کمک آنها در راستای حل این مسئله اقدام نمایید.
bullet پاسخ: با سلام
برای انتقاد از یک نفر باید به نکات زیر توجه کنید:
1- جنبه های خوب و مثبت او را بگویید.
2- چیزی را که دیدید یا شنیدید بیان کنید بدون آنکه قضاوت کنید یا دنبال مقصر باشید.
3- احساس خودتان را بیان کنید (برای مثال: از این کارت خیلی ناراحت شدم و احساس غمگینی بهم دست داد).
4- انتظار خود را به او بگویید (برای مثال: دوست داشتم از من اجازه می گرفتی و کتابم را برمی داشتی).
bullet پاسخ: با سلام
برای اتخاذ یک تصمیم خوب و نزدیک به قطعی، نیازسنجی و شناخت شرایط خیلی مهم است. تمام افرادی که سخت تصمیم می گیرند، اگر مشکل وسواس نداشته باشند با کمی بررسی و شناخت دقیق شرایط خود می توانند انتخابی موفق داشته باشند.
در انجام هر کاری بهتر است از مشورت با افراد آگاه، متخصص و با تجربه بهره بگیرید. به عواملی که در تصمیم گیری با اهمیت هستند دقت کنید. درباره پیامدها و بررسی عواقب تصمیم ها می توان با کمک اعضاء خانواده به بحث در مورد این موضوع پرداخت.
یکی دیگر از مهارتهای پیش نیاز برای تصمیم گیری خوب، مهارت انتخاب هدف است. به عبارت دیگر فردی که اهداف کوتاه مدت و بلندمدت خود را در کلیه شئونات زندگی مشخص کرده باشد، راحت تر و مناسبتر تصمیم می گیرد.
یکی دیگر از پیش نیازهای مناسب برای اتخاذ تصمیم، ارتقاء مهارتهای مدیریت خود و هیجانات می باشد که به شخص کمک می نمایند تا هیجانات خود را کنترل کرده و منطقی تر تصمیم گیری نمایند.
bullet پاسخ:

با سلام
گوشه گیری و انزوا طلبی باعث می شود کودکان و نوجوانان ناتوان از برقراری ارتباط با افراد و محیط خود شوند. نوجوانی که کم رو و گوشه گیر است، معمولاً از حضور در فعالیت های جمعی سرباز می زند و فقط با تک دوست خود که نوعاً به او بسیار وابسته می شود اوقات خود را سپری می کند. رفتار کم رویی و انزواطلبی اگر درمان نشود نوجوان را به سمت و سوی مشکلات دیگری مثل عدم اعتماد به نفس، افسردگی، اضطراب و  ... سوق خواهد داد. برخی از علل گوشه گیری و کم رویی عبارت اند از: محرومیت از محبت خانواده، شکست های متعدد و تحقیر شدن کودک در برابر جمع، عدم امنیت روانی در محیط خانه و مدرسه، تنبیه، توبیخ و سرزنش کودک و نوجوان توسط والدین، کنترل شدید تربیتی و سخت گیرهای وسواس گونه و غیرمنطقی والدین و ...
برای پیش گیری و درمان گوشه گیری می توان شیوه های زیر را به کار بست:
1. حمایت های عاطفی در جهت تقویت اعتماد به نفس در نوجوان.
2. واگذاری مسئولیت های مناسب با توجه به میزان توان جسمی و ذهنی نوجوان.
3. قرار ندادن نوجوان در موقعیت هایی که تجربه های شکست را به دنبال دارد.
4. تشویق و زمینه سازی حضور نوجوان در فعالیت های جمعی و گروهی.
5. ایجاد آمادگی لازم برای ابراز عقاید و بیان نظریات خود و نیز پذیرش نظریات مخالف از طرف دیگران.

bullet پاسخ: با سلام
بداخلاقی کودک ممکن است به چند دلیل باشد. 
1. در مواقع کم خوابی، خستگی و گرسنگی کودک بداخلاق می شود، در اين موارد، مراقب كودك باشيد.
2. مغز بعضی از کودکان از نظر احساسی هنوز رشد کافی نکرده است. بنابراین سزاوار نیست که چنین کودکی به خاطر رفتارش تنبیه شود. البته از این نظر جای نگرانی نیست. چون مادر با صرف وقت بیشتر براي کودک، می تواند رشد مغز کودک خود را سریعتر کند.
3. به نیازهای کودک توجه کنید.
4. هنگامی که کودک دچار احساس های ناگوار و دردناک می شود، از او حمایت کرده و به او کمک کنید تا احساس امنیت کند.
5. کودکان تحت تأثیر رفتار، استرس ها و پرخاشگری های پدر و مادر قرار می گیرند. پدر و مادری که خودشان دچار استرس و ناراحتی هستند، این احساس را به کودکشان منتقل می کنند.
6. امر و نهی کردن دائمی کودک موجب ناآرامی و نگرانی او می گردد.
این سن، سن عدم تعادل است. بنابراین برخی از بداخلاقی ها و قهر کردن های کودکتان اقتضای سنش است ولی انتظار داریم که با توجه به اینکه شش سالش تمام شده رو به بهبود برود. 


پرسشگر:
پرسش:*
ایمیل :*
موبایل :
کد امنیتی:*
captcha