logo-samandehi
صفحه نخست > مطالب > فرامین ولایت > بیانات در دیدار مسئولان نظام و میهمانان کنفرانس وحدت اسلامی
بیانات در دیدار مسئولان نظام و میهمانان کنفرانس وحدت اسلامی بیانات در دیدار مسئولان نظام و میهمانان کنفرانس وحدت اسلامی (تعداد بازدید : 17)
در خجسته سالروز میلاد باسعادت پیامبر اکرم و امام جعفر صادق (صلوات‌ الله‌ علیهما)۱
بسم‌الله‌لرّحمن‌الرّحیم
والحمدلله ربّ العالمین والصّلاة والسّلام علی سیّدنا محمّد و آله الطّاهرین و علی صحبه المنتجبین و علی من تابعهم باحسان الی یوم الدّین.
تبریک عرض می کنم میلاد مسعود پیامبر اعظم، سرور کائنات و سید مخلوقات در عالم وجود، حضرت محمّد بن عبدالله و همچنین ولادت باسعادت حضرت ابی‌ عبدالله الصّادق، فرزند [پیامبر] و حجت خدا در زمین در دوران امامت. امیدواریم که خداوند به همه‌ ما، به همه‌ مسلمین، به همه‌ روشن‌ بینان عالَم توفیق بدهد که قدر این نعمتها را، قدر این عظمتها را بشناسیم، بفهمیم و سعی کنیم در همان صراط مستقیمی که این استوانه‌ های۲ عالم وجود به ما نشان دادند، حرکت کنیم.
اهمیت وجودیِ وجود مقدس پیغمبر اعظم ‌بقدری است که خدای متعال به‌ خاطر دادن این نعمت به بشر، بر او منت می گذارد؛ لَقَد مَنَّ اللّهُ عَلَی المُؤمِنینَ اِذ بَعَثَ فیهِم رَسولًا مِن اَنفُسِهِم.۳ امام سجّد (علیه‌ الصّلاة والسّلام) در صحیفه‌ سجادیه این‌ جور عرض می کند به خدای متعال: اَلحَمدُلِلّهِ الَّذی مَنَّ عَلَینا بِمُحَمَّدٍ نَبیِّه دونَ الاُمَمِ الماضیَة وَ القُرونِ السّالِفَة.۴ منت الهی برای این عطیه بزرگ به بشریت، تصریح قرآن و کلام ائمه‌ معصومین است؛ این خیلی عظمت است. «رَحمَةً لِلعٰلَمین»۵ تعبیری است که خدای متعال برای پیغمبر بیان فرموده است، نه «لِفِرقَةٍ مِنَ البَشَر» یا «لِجَمعٍ مِنَ العالَمین»؛ نه، رَحمَةً لِلعٰلَمین؛ برای همه رحمت است. آن پیامی که او از سوی خداوند متعال آورده است، هدیه می کند به بشریت؛ این بصیرت را، این راه را در اختیار همه‌ آحاد بشر قرار می دهد.
البته هستند کسانی که صاحبان قدرتند، صاحبان زر و زورند، مایل نیستند که این سفره‌ گسترده‌ رحمت الهی مورد استفاده‌ آحاد مردم قرار بگیرد؛ با قدرت آنها مخالفند؛ لذا در مقابل این حرکت الهی می‌ ایستند. آن‌ وقت خدای متعال می فرماید: یٰاَیُّهَا النَّبِیُّ اتَّقِ اللّهَ وَ لا تُطِعِ الکٰفِرینَ وَ المُنٰفِقین‌؛۶ دنبال آنها مرو، مراقب باش؛ در جای دیگر می فرماید: یٰاَیُّهَا النَّبِیُّ جٰهِدِ الکُفّارَ وَ المُنٰفِقینَ وَ اغلُظ عَلَیْهِم‌؛۷ با کفّار و با منافقین مبارزه کن. می فرماید «جاهِد»؛ نمی فرماید «قاتِل»؛ «قاتِلِ الکُفّارَ وَ المُنافِقین» [قتال] همیشه لازم نیست، اما جهاد همیشه لازم است.
گاهی جهاد، جهاد سیاسی است، گاهی جهاد فرهنگی است، گاهی جهاد نرم است، گاهی جهاد سخت است، گاهی با سلاح است، گاهی با علم است؛ همه‌ اینها جهاد است اما در همه‌ اینها باید توجه داشت که این جهاد، علیه دشمن است، علیه دشمن بشریت است، علیه دشمنانی است که به اتکاء قدرت خود و زر و زور خود، وجود سنگین و مطامع۸ خودشان را بر بشریت تحمیل می کنند. سازش با آنها معنا ندارد؛ اِتَّقِ اللّهَ وَ لا تُطِعِ الکٰفِرینَ وَ المُنٰفِقین.
آیات کریمه‌ قرآن درباره‌ پیغمبر و درباره‌ تعالیمی که به پیغمبر می هد و بنای جامعه‌ اسلامی نوپا را قدم به قدم و کلمه به کلمه به پیغمبر تعلیم می دهد، خیلی زیاد است. توصیه‌ ما به خودمان، به جوانهایمان، به مبلغین امور دینی، به کسانی که سررشته‌ های فکر مردم دست اینها است، این است که به همه‌ این آیات مراجعه کنند، همه‌ این مفاهیم را در قرآن ببینند؛ یک مجموعه است، یک مجموعه‌ کامل است. اشکال کار ما این است که ما از مجموعه‌ کامل تعالیم الهی خطاب به پیغمبر و توصیفی که خدا از پیغمبر می کند، غفلت می کنیم. اگر این مجموعه‌ کامل را مقابل نظر قرار بدهیم، آنوقت آن رفتار درست، آن صراط مستقیمی که پیغمبر بر آن قرار داشته، جلوی پای ما ظهور پیدا خواهد کرد. اِنَّکَ عَلیٰ صِراطٍ مُستَقیم؛۹ این صراط مستقیم را باید پیدا کرد.
چون برادران و خواهران عزیز ما از کشورمان، از کشورهای دیگر، میهمانان عزیز همایش وحدت،۱۰ سفرای محترم کشورهای اسلامی، از مذاهب مختلف اسلامی -شیعه، سنی، از انواع نِحَل۱۱ و شیوه‌ های فکری- در این جلسه حضور دارید و بعد هم این حرفها شنیده خواهد شد، آنچه بنده لازم و مناسب می دانم در این جلسه عرض بکنم، این است که برادران عزیز، خواهران عزیز! امروز دنیای اسلام دچار محنتهای بزرگی است و راه‌ حل ‌آن محنتها، اتحاد اسلامی است. وحدت، هم‌ افزایی، کمک به یکدیگر، از اختلافات مذهبی و فکری عبور کردن. امروز نگاه دستگاه استکبار و استعمار به دنیای اسلام، این است که سعی می کنند دنیای اسلام را هرچه بیشتر از وحدتِ خود دور کنند. این برای آنها تهدید است: یک‌ و نیم میلیارد مسلمان، این‌ همه کشورهای اسلامی با این‌ همه منابع، این نیروی انسانی فوق‌ العاده؛ اگر این [مجموعه] متحد باشد و با وحدت به سمت اهداف اسلامی حرکت بکند، قدرتمندانْ دیگر نمی توانند در دنیا کوس۱۲ قدرت بزنند؛ آمریکا دیگر نمی تواند اراده‌ خود را بر کشورها و بر دولتها و بر ملتها تحمیل کند؛ شبکه‌ بدخیمِ خبیثِ صهیونیستی دیگر نمی تواند دولتها و قدرتهای گوناگون را در پنجه‌ اقتدار خود بگیرد و آنها را  در جهت راه خود و کار خود پیش ببرد؛ اگر مسلمانها متحد باشند این [طور] است.
اگر مسلمانها متحد باشند، وضع فلسطین آن‌چنان که امروز مشاهده می کنیم نخواهد بود؛ امروز وضع فلسطین، وضع سختی است؛ غزه یک‌ جور، ساحل غربی آن یک‌ جور. ملت فلسطین، امروز زیر فشار شدید روزانه است؛ می خواهند مسأله‌ فلسطین را از اذهان دور کنند و به فراموشی بسپارند. می خواهند منطقه‌ غرب آسیا را -شامل همین کشورهای ما- که یک منطقه فوق‌ العاده حساس راهبردی است، [یعنی] هم از لحاظ جغرافیایی، هم از لحاظ منابع طبیعی، هم از لحاظ گذرگاه‌ های آبی یک منطقه‌ حساسی است، به خودشان مشغول کنند؛ مسلمان در مقابل مسلمان، عرب در مقابل عرب بِایستند و همدیگر را هدف بگیرند و یکدیگر را نابود بکنند تا ارتشهای کشورهای مسلمان، مخصوصاً ارتشهایی که در همسایگی صهیونیست‌ ها قرار دارند روزبه‌‌‌‌‌‌‌ روز تضعیف بشوند؛ هدف آنها این است.
امروز دو اراده در این منطقه با یکدیگر در تعارضند: یک اراده، اراده‌ وحدت است؛ یک اراده، اراده‌ تفرقه است. اراده وحدت، متعلق به مؤمنین است؛ فریاد اتحاد و اجتماع مسلمین از حنجره‌ های بااخلاص بلند است و مسلمانها را دعوت می کنند به اینکه به مشترکاتشان توجه بکنند؛ اگر این [طور] بشود و اگر این وحدت اتفاق بیفتد، وضعی که امروز مسلمانها دارند دیگر به این شکل نخواهد بود و مسلمان عزت پیدا خواهد کرد. امروز شما ملاحظه کنید از منتها الیه شرق آسیا در میانمار مسلمان‌ کشی هست، تا غرب آفریقا در نیجریه و امثال اینها؛ همه‌ جا مسلمانها [کشته می شوند]؛ حالا یک‌جا به دست بودایی کشته می شوند، یک‌جا به‌ دست بوکوحرام و داعش و امثال اینها کشته می شوند. یک عده‌ ای هم در این آتشها می دمند؛ شیعه‌ انگلیسی و سنی آمریکایی مثل هم هستند؛ همه، دولبه‌ یک قیچی هستند؛ سعیشان این است که مسلمانها را به جان هم بیندازند؛ این پیام اراده‌ تفرقه است که اراده‌ شیطانی است؛ اما پیام وحدت این است که اینها از این اختلافات عبور بکنند، در کنار هم قرار بگیرند، با هم کار کنند.
[اگر] شما امروز نگاه کنید به اظهاراتی که از مستکبرین و متصرفین فضاهای حیاتی ملتها سر می زند، می‌ بینید که دعوت به تفرقه است؛ از قدیم، به سیاست انگلیسی‌ ها گفته می شد سیاستِ تفرقه بینداز و آقایی کن؛ فَرِّق تَسُد، آقایی کن به برکت تفرقه انداختن؛ آن‌‌ و‌قتی که انگلیس قدرتی داشت، این سیاست آنها بود؛ امروز هم این سیاست را قدرتمندان امروز مادی دنیا دارند؛ چه آمریکا، چه اخیراً باز انگلیس. انگلیس‌ ها در منطقه‌ ما همیشه منبع شر بودند، همیشه منبع نکبت برای ملتها بودند؛ ضربه‌ هایی که اینها به حیات ملتها در این منطقه زدند، شاید در کمتر نقطه‌ ای در دنیا از سوی یک قدرتی نظیر داشته باشد. در شبه قاره‌ هند -که امروز هند و بنگلادش و پاکستان است- آن‌ جور ضربه زدند، آن‌ جور مردم را فشار  دادند؛ در افغانستان یک‌ جور، در ایران یک‌ جور، در منطقه‌ عراق یک‌ جور؛ بالاخره در فلسطین هم که آن حرکت مشئوم۱۳ و خباثت‌ آلود را انجام دادند و مسلمانها را و درواقع یک ملت را آواره کردند و از خانه‌ خودش دور کردند؛ یک کشور تاریخی ثبت‌ شده‌ از چند هزار سال پیش -به نام فلسطین- با سیاست انگلیسی‌ ها از بین رفت. در این منطقه از دو قرن پیش به این طرف -دو قرن و اندکی، از حدود ۱۸۰۰ [میلادی] به این طرف- هرچه از انگلیس‌ ها سر زده است، شر و فساد و تهدید بوده؛ آن‌ وقت این مسئول انگلیسی۱۴ می‌ آید اینجا و می گوید ایران تهدید منطقه است؛ ایران تهدید منطقه است؟ این خیلی بی‌ شرمی می خواهد که کسانی که خودشان در طول زمان، تهدید و خطر و نکبت برای منطقه بوده‌اند، بیایند کشور مظلوم و عزیز ما را متهم کنند؛ اینها این‌ جوری‌ هستند.
از وقتی در این منطقه نشانه‌ های بیداری اسلامی دیده شد، فعالیتهای ایجاد تفرقه بیشتر شد؛ اینها تفرقه را یک وسیله‌ ای می دانستند برای اینکه بر ملتها مسلط بشوند. از زمانی که احساس شد در این منطقه حرفهای نو، افکار  اسلامی نو، ایستادگی ملتها، زنده شدن و سرپا شدن ملتها دارد وجود پیدا می کند، حرکت تفرقه‌ آمیز دشمنان بیشتر شد؛ وقتی‌ که نظام اسلامی در ایران سرپا آمد، که پرچم اسلام را برافراشته کرد، قرآن را سرِ دست گرفت و با افتخار گفت که ما به اسلام عمل می کنیم و قدرت و سیاست و امکانات و ارتش و نیروی مسلح و همه چیز را با خود همراه داشت و از آنها استفاده کرد و روزبه‌ روز آنها را تقویت کرد، این حرکت تفرقه‌ آمیز بیشتر شده است. این حرکت تفرقه‌ آمیز را تشدید کردند برای مقابله‌ با این قیام اسلامی و با این عزت اسلامی. اسلام برای آنها مایه‌ خطر بود وقتی بیداری به ملت مسلمان داد؛ اما آن اسلامی که دولت ندارد، ارتش ندارد، دستگاه سیاسی ندارد، اموال ندارد، یک ملت بزرگ و مجاهد ندارد، فرق می کند با آن اسلامی که همه‌ اینها را دارد. جمهوری اسلامی سرزمین وسیع، ملت مجاهد، مردم جوان، پرانگیزه، مؤمن، معادن سرشار، استعداد برتر از متوسط دنیا و حرکت به سمت علم و پیشرفت [دارد]. البته چنین ایرانی برای آنها مایه‌ خطر است؛ [چون] الگو درست می شود در مقابل ملتهای مسلمان؛ با این دشمنند. اگر ادعای نرمش هم یک‌ وقتی بکنند، دروغ است؛ باطن کارشان خشونت است. باید اینها را فهمید، باید اینها را شناخت؛ برای مواجهه‌ با این دشمن -دشمنی که نه اخلاق دارد، نه دین دارد، نه انصاف دارد؛ ظاهر را  آراسته می کند، [اما] در باطن، یک وحشیِ به‌ تمام‌ معنا است- ملتها باید آماده باشند.
به نظر ما مهمترین آمادگی امروز، عبارت است از اتحاد بین مسلمین. برحذر باشند مسلمانها از ایجاد اختلاف؛ فرقی نمی کند، همه‌ فِرَق، شیعه و سنی ندارد. همه‌ فِرَق اسلامی باید سعی کنند در اینکه اختلافات فکری خودشان را در زیر مشترکات فراوانی که وجود دارد، مورد اغماض قرار بدهند و از آن اغماض کنند. وجود مقدس پیامبر اعظم، نقطه‌ کانونیِ توجه محبتها و علائق آحاد ملتهای مسلمان است. همه عشق می‌ ورزند به پیغمبر؛ این نقطه‌ کانونی است، این نقطه‌ اصلی است. قرآن محل توجه و اعتقاد همه‌ مسلمانان است؛ کعبه‌ شریف همین‌ جور؛ چقدر مشترکات بین مسلمانها زیاد است! این مشترکات را مورد توجه قرار بدهند؛ عوامل دشمنان را، عوامل استکبار را در منطقه بشناسند. متأسفانه آن دشمنِ صریح،