صفحه نخست > ذائقه­ مخاطبان یا شیطنت­ های رسانه ­ای
اخبار
ذائقه­ مخاطبان یا شیطنت­ های رسانه ­ای ذائقه­ مخاطبان یا شیطنت­ های رسانه ­ای (تعداد بازدید : 194)
"چون سيمای جمهوری اسلامی مخالف رقصيدن بود من به بهانه های مختلف جلوی دوربين می رقصيدم و به اين شكل با نظام مبارزه می كردم."
این جملات بخشی از اظهارنظرهای جدید یکی از مجریان سابقاً مشهور سیمای جمهوری اسلامی است، اگرچه در سال­هایی که این مجری به رقاصی در جلوی دوربین می ­پرداخت حداکثر اعتراض­هایی که البته هیچ ­گاه به نتیجه نرسید به آهنگ ها و ریتم برنامه های مجری مذکور مربوط شده و کسی گمان مخالفت سیاسی یا اقداماتی از این دست را نمی­ برد، ولیکن امروز شاهد برنامه ها و واکنش هایی از سیمای جمهوری اسلامی به مسائل روز هستیم که نه در حد گمان بلکه تا حد قطعیت، نیت سازندگان و اداره کنندگان و طراحان برنامه ها و دست اندر کاران شبکه ها را نمایش می دهد. آیا اتفاقی است که حداقل یکی از شبکه های سیمای جمهوری اسلامی در مناسبت های ملی و یا حتی ایام عزاداری ائمه اطهار فیلمی آمریکایی با محتوی اکشن یا جاسوسی و جوان پسند را پخش می­ کند؟ آیا اتفاقی است که اکثر برنامه های شبکه­ تهران پتانسیل نقد و بررسی جدی دارند؟ نمی ­توان نادیده گرفت محل رشد و اکثر فعالیت­ های چندین ساله­ مجری ابتدای بحث شبکه­ تهران بود. آیا صرفاً یک اتفاق باعث شد چندماه پس از شاهکار هتاکانه گلشیفته فراهانی پدرش در یکی از نقش های اصلی سریال "دختری به نام آهو" در نقش پدری که عاشق دختر است ظاهر شده و از مواهب دختر داشتن بگوید؟ پدری که خود دختر ندارد (و شاید دخترش از او دور است!)، تا حدی که در رسانه ها از این سریال با نام "دختری به نام گلی!" یاد کنند، در همین زمان شقایق فراهانی که به ندرت در سریال های تلویزیونی ظاهر شده، نقشی کوتاه را در سریال فمینیستی حیرانی بر روی آنتن شبکه­ یک سیما ایفا می­ کند، نقش یک بیمار وسواسی که حتی کمتر از 5 دقیقه طول می­ کشد، براستی برای این نقش هیچ هنرپیشه­ آماتور و تازه واردی وجود نداشت که بازیگری با این سابقه باید آن را حتی بدون دریافت دستمزد (علی‌ محمدی، گفتگو با کارگردانان سریال حیرانی، سایت سیمرغ) به عهده می­ گرفت؟ شاید هم هنرپیشه نیاز به دیده شدن از طرف عام جامعه را داشت.
در ایام تعطیلات نوروز 91 برنامه ای با عنوان "سین مثل سریال" از شبکه ­­یک سیما پخش گردید، هدف این برنامه انتخاب بهترین سریال ساخت شبکه­ یک در دهه ­گذشته بیان شد، بدین ترتیب که هر شب در کنار میزبانی برنامه از چندتن از هنرمندان، تعدادی سریال و هنرپیشه در معرض نظرسنجی مخاطبان قرار می­ گرفتند، سرانجام در روز جمعه 22 اردیبهشت ماه، فینال این برنامه برگزار شد و مبتنی بر بیش از یک میلیون پیامک ارسالی، نتایج نهائی به این شرح اعلام گردید:
بهترین سریال: (به ترتیب) شوق پرواز، درچشم باد، شب دهم، خواب و بیدار، پایتخت، زیر تیغ
بهترین بازیگر مرد: (به ترتیب) شهاب حسینی، پارسا پیروزفر، پرویز پرستوئی، حسین یاری، حامد بهداد، امیر جعفری
بهترین بازیگر زن: (به ترتیب) کتایون ریاحی، فاطمه معتمدآریا، الهام حمیدی، سپیده خداوردی، آزیتا حاجیان، مهراوه شریفی­ نیا

فارغ از اینکه ایرادات محتوایی برنامه را درنظر بگیریم مانند سوارشدن بر موج احساسات مردمی و دعوت نکردن مخاطب به تأمل و دقت و درنظرگرفتن همه ­جوانب ساخت یک اثر، که باعث شد نظرسنجی برنامه بیشتر شبیه هفته نامه­ های زرد سینمایی گردد تا یک انتخاب آگاهانه و منصفانه، لازم است دو نکته را در نظر بگیریم: اول اینکه وارد نکردن دو سریال دینی تأثیرگذار و پرمخاطب دهه­ گذشته (یوسف پیامبر علیه السلام و مختارنامه) در لیست سریال­ های این برنامه صرفاً به این علت بوده که دست اندر کاران شبکه­ یک سیما قصد ارزیابی تلاش های خود را در سریال سازی داشته و تنها از این رو سریال های سیما فیلم را در لیست خود وارد نکرده اند؟ نکته دوم مشی سازندگان برنامه را بیشتر نمایان می ­کند، دلیل وارد کردن فاطمه معتمدآریا در لیست بازیگران این برنامه آن هم با نقشی که این بازیگر در جریان فتنه داشت و حتی از معدود هنرپیشگانی بود که ممنوع الخروج گردید چه چیزی بوده است؟ این یعنی هنر برای هنر و وارد نکردن سیاست در هنر؟ در کجای دنیا بازیگری علیه ارزش های جامعه خود عمل می­ کند و ضمناً از طرف شبکه­ ملی حکومت مورد تمجید قرار می­ گیرد؟ اگرچه تعداد نه چندان کمی از هنرمندان در جریان فتنه­ سال 88 مواضعی ضدنظام و ارزش­های جامعه داشتند که در این میان نقش بازیگران زن نقش پررنگی بود، و بعد از آن نیز به فعالیت­های هنری! خود در قالب تئاتر و سینما و ... ادامه دادند، اما سیمای جمهوری اسلامی با چه مجوزی به این بازیگران پر و بال می ­دهد؟
آیا این دست اقدامات در امتداد صحبت های مجری سابق سیما قرار نمی­ گیرد؟


تاریخ: ۱۳۹۱/۰۳/۱۵
منبع : تولید پژوهشکده عفاف



نظرات: