logo-samandehi
صفحه نخست > مادری
مادری مادری (تعداد بازدید : 303)
بی تردید افراد از خلقت زنانه و مردانه خود اهدافی را در درون خود حس می کنند که خداوند آنان را با چه هدفی خلق کرده است. به ندرت افرادی پیدا می شوند که حس پوچی از خلقت را در درون خود احساس کنند. مردان را نمی دانم شاید اگر در جایگاه یک مرد بودم می دانستم، اما بدون آنکه بخواهم نتیجه مطالعات اکتسابی را بگویم یک دریافت درونی را برای خوانندگان عزیز بیان می کنم:
هدف خلقت زن از لحاظ جنسیت و نه از بعد انسانی که بسیار بالاتر است و قابل مقایسه نیست ... مادر شدن است ... زنی که مادری را تجربه نکرده است فلسفه چگونگی ابزار واقع شده در جسم خود را درنیافته است ... 
دختری که از بطن مادر خود متولد می گردد در مرحله اول زندگانی خود ابتدا دختر خانواده خود است ...
وقتی ازدواج می کند، همسری را تجربه می کند ...
آن گاه که خداوند به او فرزندی عطا می نماید مقام مادری را درمی یابد ...
درحقیقت مانند درختی که در ابتدا نهال است رشد می کند، قد می کشد و سپس بارور می گردد و میوه می دهد. باروری و حاملگی مرحله  آخر کمال جسمانی یک زن است ...
   
«خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْسٍ واحِدَةٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْها زَوْجَها وَ أَنْزَلَ لَكُمْ مِنَ الْأَنْعامِ ثَمانِيَةَ أَزْواجٍ يَخْلُقُكُمْ في‏ بُطُونِ أُمَّهاتِكُمْ خَلْقاً مِنْ بَعْدِ خَلْقٍ في‏ ظُلُماتٍ ثَلاثٍ ذلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ فَأَنَّى تُصْرَفُونَ» 
(سوره زمر- آیه 9)
«او شما را از يك نفس آفريد، و همسرش را از (باقيمانده گِل) او خلق كرد و براى شما هشت زوج از چهارپايان ايجاد كرد او شما را در شكم مادرانتان آفرينشى بعد از آفرينش ديگر، در ميان تاريكي هاى سه گانه، مى ‏بخشد! اين است خداوند، پروردگار شما كه حكومت (عالم هستى) از آن اوست هيچ معبودى جز او نيست پس چگونه از راه حق منحرف مى‏ شويد؟!» 
فارغ از مباحث بیولوژیکی، از زاویه نگاهی رو به تعالی، حاملگی و مادرشدن یک معجزه است. وقتی احساس می کنی فرد دیگری در درون تو جان دارد، زندگی می کند، تکان می خورد، تغذیه می کند و ... و بعد به دنیا آمدنش را به نظاره می نشینی، به حقیقت این اعجاز پی می بری که تو در هیچ کدام از این اتفاقات سهمی نداری و برایت امکان انتخاب حتی رنگ موی فرزندت نیز وجود ندارد ...
اگر با دیده ای خدابین بنگری به تحقیق در تمام مراحل به وجود آمدن یک اولاد، حس می کنی که زیر نظر خدایی! مخصوصاً روزی که در چهار ماه و ده روزگی حاملگی است. قرار است روح خدا در فرزند تو دمیده شود چه روز خاصی است ..! اگر تا به حال از رگ گردن نزدیک بودن خدا نفهمیده بودی به یقین در این روز خاص می فهمی! 
« فَإِذا سَوَّيْتُهُ وَ نَفَخْتُ فيهِ مِنْ رُوحي‏ فَقَعُوا لَهُ ساجِدينَ»
(سوره حجر، آیه 29)
هنگامى كه آن را آراستم، و در او از روح خود (يك روح شايسته و بزرگ) دميدم، همگى براى او سجده كنيد!» (29)
و چه احساس شیرینی که تو به عنوان یک جنس مؤنث می دانی غایت تو در زن بودنت، برای دختری پدر و مادرت نبوده، خلق شدن برای همسری همسرت هم نبوده، هرچند که تو برای آنان هستی ... 
اما غایت تو این است که تو برای فرزنددار شدن این گونه با این شکل جسمانی خلق شدی تا بستری باشی برای جاری شدن معجزه خداوند و هرچند که تو خود نیز معجزه ای ...
   
چگونه خدا روح و جسم تو را با فرزندت ارتباط داده است که غم و شادی اش را حس می کنی و یا آن هنگام که کوچکترین کارخانه لبنیات را در درون تو قرار داده، خودش غلظت و حجم شیر را با اشتهای نوزادت تنظیم می کند حتی اگر نوزاد فرسنگ ها از تو دور باشد و تو هیچ کاره ای و تنها با یک آلارم مواجهی ...
«وَ وَصَّيْنَا الْإِنْسانَ بِوالِدَيْهِ إِحْساناً حَمَلَتْهُ أُمُّهُ كُرْهاً وَ وَضَعَتْهُ كُرْهاً وَ حَمْلُهُ وَ فِصالُهُ ثَلاثُونَ شَهْراً حَتَّى إِذا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَ بَلَغَ أَرْبَعينَ سَنَةً قالَ رَبِّ أَوْزِعْني‏ أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتي‏ أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَ عَلى‏ والِدَيَّ وَ أَنْ أَعْمَلَ صالِحاً تَرْضاهُ وَ أَصْلِحْ لي‏ في‏ ذُرِّيَّتي‏ إِنِّي تُبْتُ إِلَيْكَ وَ إِنِّي مِنَ الْمُسْلِمينَ» (سوره احقاف آیه 15)
ما به انسان توصيه كرديم كه به پدر و مادرش نيكى كند، مادرش او را با ناراحتى حمل مى ‏كند و با ناراحتى بر زمين مى‏ گذارد و دوران حمل و از شير بازگرفتنش سى ماه است تا زمانى كه به كمال قدرت و رشد برسد و به چهل سالگى بالغ گردد مى ‏گويد: «پروردگارا! مرا توفيق ده تا شكر نعمتى را كه به من و پدر و مادرم دادى بجا آورم و كار شايسته ‏اى انجام دهم كه از آن خشنود باشى، و فرزندان مرا صالح گردان من به سوى تو بازمى ‏گردم و توبه مى‏ كنم، و من از مسلمانانم!» (15)
به طور حتم مادر شدن کمال جسمانی و روحانی یک زن را درپی دارد و مقامی است که تا کسی آن را تجربه شخصی ننماید قطعاً برایش قابل درک و قابل فهم نیست هرچند که خروارها درباره آن بخواند و اطلاعات کسب نماید ... 
سختی هایش وصف ناپذیر و شادی هایش نیز غیرقابل شمارش، مقامی که اگر در راه خدا باشد، مرگش شهادت و جزایش بهشت برین است.
در این جا منظر نگاه ماه نقطه ای است که انسانی از مادر خود متولد می گردد. متأسفانه شکوه و عظمت معنوی این لحظه که در زایمان رخ می دهد در حجب نگاه فیزیولوژیکی پزشکی امروز غرق شده است بدون آن که توجه شود انسانی پس از طی یک عالم دیگر پا به عرصه این عالم می نهد و حتماً باید برایش تدارکاتی از جنس انتقال بین عوالم دیده شود. 
در هر صورت مسأله باروری و تولید نسل مسأله امروز نظام است و از زوایای گوناگون باید مورد بررسی قرار بگیرد.

تاریخ: ۱۳۹۳/۰۸/۰۴
منبع : هاله اسماعیل نژاد- پژوهشکده عفاف



نظرات: