صفحه نخست > انتظار با فيلم ميهمان داريم
اخبار
انتظار با فيلم ميهمان داريم انتظار با فيلم ميهمان داريم (تعداد بازدید : 295)
فیلم میهمان داریم به کارگردانی محمدمهدی عسگرپور و بازی پرویز پرستویی، آهو خردمند، بهروز شعیبی، سهیلا گلستانی، معصومه قاسمی‌پور، مهدی صادقی، محمد صادقی؛ در سی و دومین جشنواره بین المللی فیلم فجر به نمایش درآمد.
محمدمهدی عسگرپور کارشناسی سینما، خوانده است و میهمان داریم بعد از فیلم های پرواز در نهایت، قدمگاه، اقلیما، هفت و پنچ دقیقه پنچمین فیلم این کارگردان است. عسگرپور یک فیلمساز صاحب سبک است که در این فیلم در ادامه آثار قبلی یک فضای متافیزیک و غیرمادی را مطرح کرده است.
منوچهر محمدی تهیه کننده و ارائه طرح اولیه این فیلم را برعهده داشته است.
خلاصه داستان
داستان پدر و مادری که ۳ فرزندشان به شهادت رسیده‌ و یکی از فرزندان هم جانباز است؛ و پسر دچار ناراحتی روحی و روانی نسبت به شرایط بعد از جنگ و خودش شده است. خانواده‌ای که در جریان فیلم، خبر آمدن یک میهمان گرانقدر، کارهای زمین مانده و دلشوره پذیرایی، دغدغه های پیش روی آنهاست. وقتی در خانه هر 3 خواب بودند دیوار خانه قدیمیشان ترک برمی دارد و گاز نشت می کند و هر 3 در عالم معنا و در کنار 3 فرزند شهیدشان خانه را آب و جارو می کنند برای آمدن میهمان گرانقدر شان.
نکات مثبت فیلم 

1. اولین چیزی که در این فیلم قابل توجه است دردی است که خانواده شهدا از کمبود فرزندانشان می کشند. ما در این فیلم می‌بینیم وقتی فرزندان شهید این خانواده برمی‌گردند خانه والدینشان آباد می شود و رنگ می گیرد. این موضوع نشان می‌دهد که خانواده‌های شهدا چه گوهرهایی را از دست داده‌اند.
2. در این فیلم سینمایی علاوه بر بیان ارزش های دفاع مقدس از منظر کارگردان به خانواده نیز می پردازد. 
3. زندگی پر از عشق و احترام فخرالسادات با حاج ابراهیم.
4. بازی خوب بازیگران.
نکات منفی فیلم 
1. سیاه نمایی از وضعیت جانبازان
در فیلم میهمان داریم رضا (پسر جانباز) از شهادت کمال دوستش به شدت منقلب شده بود و می گفت: کمالو به خاطر خودشون مدیر کردن و جلوش هر غلطی که خواستن و بعد بهش گفتن یا مثل ما شو یا برو بیرون و کمال بیرون اومد.
رضا: ما اشتباهی زنده ایم یا برای صرفه جویی بهتره بمیریم.
2. این فیلم نتوانسته، اتصال بین خانواده های شهدا و ایثارگران به جامعه را تصویر کند. 
3. سیاه نمایی از وضعیت جامعه 
رضا خطاب به مادر می گوید: چرا بیایند اینجا، کافیست برن در و دیوار و شهر را ببینن، همه چیز داد میزنه که چه خبره.
برادر شهیدش به رضا گفت: با این چیزا، کجا میخوای بری، جای خوبی نصیبت نمیشه و رضا جواب داد: اگر می موندید اینجوری می شدید.
4. فیلم تلویزیونی بود و سوژه به زمان حال نمی خورد.
5. نامیدی در نسل جانبازان
خیلی منطقی نبود، نگاه رضا به جامعه و سراسر ناامیدی بود.
6. فیلم جنبه کاملا نمادین دارد که از خانه های قدیمی و کهنه تا ریختن قطره اشک دختر شهید روی سطل رنگ سبز را شامل می شود. در اینجا همه چیز نمادین و ابهام برانگیز است و نوع نگاه نیز آنچنان نگاه انزوا طلبانه ای نسبت به خانواده شهید است که در بسیاری از موارد این تلخی تماشاگر را آزار می دهد.
تحلیل
با توجه به سخنان کارگردان که گفت: «این خانه از نظر من می توانست نماد یک جامعه باشد.
اطراف خانه در حال مدرن شدن است و این خانه با تمام زیبایی و اصالت ش به تدریج در حال تخریب شدن است و به نوعی اصالتش از بین می رود.
رضای فیلم، نماینده نسلی است که در تقاطع آرمان گرایی و واقع گرایی گیر افتاده است، اوایل انقلاب، یکسری آرمان شکل می گیرد اما بلافاصله با واقعیت ها روبه رو می شود.
و چقدر از نسل جانبازان سوء استفاده شده است».
تحلیل خود را بر اساس سخنان خود کارگردان آغاز می کنم:
خانه قدیمی، نماد ایران است که تاریخ 70 ساله را با خود به یدک می کشد. 
حاج ابراهیم نماد حاکمیت است، مردی پیر با دیدگاه های ارزش مدارانه و جامعه دوست (خانواده اش) و فخرالسادات نماد تفکر جامعه است که مهربان است اما از نسل جوان زجر می کشد مانند حاکمیت. هر دو تفکر و حاکمیت بی تفاوت نسبت به وقایع کنار خانه خود یعنی جامعه هستند (شاهد این مدعا تخریب تدریجی و ترک خوردن دیوار خانه و ریختن گچ دیوار و بی توجهی هردو به این موضوع).
آنها بی خبر هستند که مدرنیته (ساخت و ساز معماری مدرن) در جامعه شان سبب تخریب اصالت و ارزش های آنها می شود.
رضا، نماد قدرتی است که در اثر آرمان گراییش جانباز شده و روی ویلچر نشسته است و واقعیت های جامعه او را عذاب می دهد و حاکمیت و تفکر را درمانده ساخته است.
نمايش زندگی شاد و آبادانی خانه در زمانیکه فرزندان شهید این خانواده دور هم جمع شدند، نماد این می تواند باشد که اگر آن جوانان می ماندند شادابی حاکمیت و تفکر را به همراه داشت و آبادانی جامعه بدست آنها بود و اما در سکانسی که رضا به یکی از برادرانش گفت: اگر شما هم می ماندید اینگونه میشد، می تواند نماد این باشد که واقعیت تلخ جامعه امروزی، جوانان را به سمت اضافی دانستن خود می کشاند.
محسن محسنی‌ نسب کارگردان سینمای ایران با اشاره به موضوع انتظار در این فیلم گفت: «این فیلم با احترام به مفهوم انتظار در تشیع ساخته شده است که بسیار این مفهوم در فیلم بارز است. استنباطم از این بخش فیلم این بود که با توجه به احترامی که رهبر انقلاب به خانواده شهیدان می گذارند، مهمان این خانه همان مقام معظم رهبری است. البته می توان اینگونه هم تصور کرد که این مهمان می تواند امام زمان (عج) باشند».
در معارف شیعه، آماده و مهیا شدن برای امام زمان (عج) آمده است، اگر در این فیلم با توجه به مستندات منظور انتظار فرج باشد، مانند آنکه سالگرد ازدواج فخرالسادات و حاج ابراهیم در نیمه شعبان است، باید گفت: با تخریب خانه که نماد جامعه اسلامی توسط تفکرات مدرنیته و نشت گاز، نابودی حاکمیت و تفکر و قدرت را بهمراه داشت و آباد شدن خانه در عالم معنا با همکاری فرزندان شهید این خانواده، نشان از توهم دانستن و تخریب اندیشه انتظار توسط مدرنیته است.
در سکانسی از فیلم به نگرانی پدر و مادر از زبان تلخ رضا در مقابل این میهمان اشاره دارد که می توان آن را نمادی از ناراحتی و بی صبری نسل رضاها از وضعیت جامعه و گله های آنها دانست که مادر و پدر (تفکر و حاکمیت) در تلاش برای جلوگیری از گفته های رضا هستند.
اگر آن میهمان را مقام معظم رهبری نیز در نظر بگیریم، با تخریب خانه و مرگ میزبانان آنهم توسط مدرنیته، از مرگ تفکر ولایت مداری خبر می دهد.
با توجه به وسایل رضا در آسایشگاه، که فقط شامل عکس امام خمینی (ره) بود و در خانه که عکس امام خمینی (ره) و امام خامنه ای بود؛ می توان به تفاوت نگرش در نسل رضاها که شرایط آنها را خسته و دلزده کرده با انسان های انقلاب کرده دانست.
و در آخر به گفته رئیس حوزه هنری در ارتباط با این فیلم اشاره می کنیم که گفت: اتفاقی که در «میهمان داریم» افتاده و مدنظر ما هم بود، واقع‌گرایی دینی و اسلامی است.
جای این سوال باقیست که آیا واقع گرایی دینی یعنی زجر جانبازان و ناامیدی آنها و رنگ باختن آرمان های انقلاب و دفاع مقدس، درگیر شدن با فضای واقعیت در جامعه پر از خدعه و نیرنگ؟


تاریخ: ۱۳۹۲/۱۱/۲۲
منبع :



نظرات: